विनायक, अछाम। विकासको गति कस्तो हुनुपर्छ? यदि यो प्रश्नको उत्तर खोज्दै हुनुहुन्छ भने पञ्चदेवल विनायक नगरपालिकाको यो सडक एउटा उत्कृष्ट 'उदाहरण' बन्न सक्छ। यहाँ समयले आफ्नो बाटो काटिसक्यो, तर सडकले भने अझै आफ्नो गन्तव्य पहिल्याउन सकेको छैन।
समय र सडकको लुकामारी
योजनाको सूचना पाटी (होर्डिङ बोर्ड) मा कार्यसम्पन्न हुनुपर्ने मिति २०८२ फागुन २९ लेखिएको छ। तर, आज २०८२ चैत ३० भइसक्दा पनि सडकको अवस्था हेर्दा लाग्छ, यसले समयसँग निकै ठूलो 'जिद्दी' गरिरहेको छ। समय अगाडि दौडिरहेको छ, तर सडक भने त्यही ढुङ्गा र गिट्टीको पुरानै प्रेममा अल्झिएको छ।
सडक कि ढुङ्गाको कलाकृति?
झण्डै ८ करोड ८५ लाखको लागतमा बन्न लागेको यो सडकमा अहिले कालोपत्रे होइन, कलात्मक ढुङ्गाहरूको 'ग्यालेरी' देख्न सकिन्छ। सडकमा छरिएका ढुङ्गाहरू देख्दा यस्तो लाग्छ— यो बाटो हिँड्नका लागि होइन, बरु मानिसको धैर्यता र एकाग्रताको परीक्षा लिनका लागि बनाइएको हो। सूचना पाटीमा परेका ती साना-ठूला प्वालहरूले सायद बजेट र कामको बीचमा रहेको 'दुरी' लाई मौन रूपमा व्याख्या गरिरहेका छन्।
एकीकृत सास्तीको आधुनिक स्वरूप
"एकीकृत शहरी पूर्वाधार विकास" नाम दिइएको यो परियोजनाले साँच्चिकै एउटा कुरामा भने एकीकृत सफलता पाएको छ— त्यो हो, स्थानीयको यात्रालाई रोमाञ्चक (एडभेन्चरस) बनाउनु। गाडी गुड्नुपर्ने ठाउँमा ढुङ्गाको चाङ हुनु र धुलोको कुहिरो लाग्नुलाई अचेल विकासको 'नयाँ परिभाषा' मान्न सकिएला।
निष्कर्ष:
बजेटको अंक करोडमा छ, तर नतिजा भने अझै "ढुङ्गाको युग" मै अड्किएको छ। म्याद सकिएर नयाँ वर्षको ढोका ढकढक्याउन लाग्दा पनि सडकको यो सुस्तता आफैंमा एउटा ठूलो व्यङ्ग्य बनेको छ। आशा गरौँ, अर्को कुनै नयाँ वर्षले यो सडकलाई पनि 'नयाँ रूप' मा देख्न पाउनेछ।
